خاطرات اکبر هاشمی - ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۱

تا ساعت ده ونيم در خانه بودم، گروهى از مجروحان جنگ از بيمارستان شهدا آمدند. شخصى مدعى ديدن امام زمان و شفاى پايش پس از قطع شدن آن بود، كه مى‏گفت با آنكه خمپاره در پاى اوست و استخوان‏ها را شكسته، معلوم نيست از كجا رفته؛ چون پا را امام زمان بعد از قطع شفا داده. بايد رسيدگى كنم.

در نماز جمعه شركت كردم. خطبه اول در فضايل على (ع) و خطبه دوم در مسايل روز و از جمله پيشرفت جنگ و وضع دشوار دولت بعث و منافقان.  اوایل صحبت خبر دادند كه مرحله دوم عمليات بيت‌المقدس شروع شده و در غرب كارون، در محدوده‌اى به عرض بيست كيلومتر به مرز رسيده‌ايم و به طرف شلمچه خواهيم رفت.

بعد از ظهر احمدآقا به منزل ما آمد و خبر داد كه عراقى‌ها پاتك كرده‌اند و ما در شمال خرمشهر عقب نشسته‌ايم؛ موضوع را تلفنى پيگيرى كردم كه معلوم شد، خيلى مهم نيست و امشب جبران مى‌شود.