خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ خرداد ۱۳۶۰

چون در مجلس خوابيده بودم، پيش از شروع جلسه علنى، كارهايى انجام دادم. از ساعت‌ هفت صبح، جلسه علنى داشتيم.

چهاردوازدهم بودجه، مطرح بود و نوبت دفاع دولت. تا ساعت يك بعدازظهر طول كشيد. ظهر، آقاى لطيف صفرى نماينده اسلام ‏آباد غرب، آمد و حكمى مى‌خواست كه به استناد آن، در كارهاى منطقه دخالت كند. براى اصلاح امر، حكم كلى ‌ندادم. حكمى براى رسيدگى به جنگ‌زده‌ها دادم. 

بعدازظهر، نماينده اخوان المسلمين - ابراهيم صالح - با آقاى ابراهيمى از دفتر آقاى ‌منتظرى آمدند. پيشنهاد مذاكره سرى با شخصيت ‏هاى عربستان سعودى، براى تفاهم با آن ها و جداكردن آنها از صدام داشت. مى‌گفت كشورهاى عربى، اگر از ايران مطمئن شوند، از صدام ‌مى‌برند و او بدون آن ها نمى‌تواند زندگى كند؛ حتى اردن. گفتم از ملاقات در ايران، ابايى نداريم. چند نفر از رهبران كردهاى مسلمان عراق هم آمدند و از مشكلاتى كه توسط بارزانى‌ها در راه‌ جهاد آنان، ايجاد مى‌شود و اينكه ادارات ايرانى، رسميت براى اين ها قائل نيستند، گله داشتند. 

آقاى نصرى و آقاى عليخانى هم آمدند و درباره انتخابات بویين زهرا مشورت كردند. در جلسه ‌شوراى مركزى حزب [جمهورى اسلامى] شركت كردم. بحث بيشتر درباره قوه قضایيه بود. شب در جلسه مشترك نمايندگان مجلس و مسئولان اجرايى هواداران حزب، شركت كردم و تحليلى از بيانات اخير امام در خصوص تقويت مجلس و محكوم كردن ليبرال‏ ها ارایه دادم. وزير بازرگانى، لايحه ملى كردن تجارت خارجى را تشريح كرد. 

در خانه آقاى توسلى با جمعى از دوستان دفتر امام، مهمان بوديم.