خاطرات اکبر هاشمی - ۴ خرداد ۱۳۷۶

صبح براى مراسم افتتاح 240 هزار شماره تلفن و سرویس پُست بانک مکانیزه، از منزل به مرکز مخابرات در جنوب شهر رفتیم. پرده از دو لوح برداشتم و یک حساب اندوخته پُست بانک به نام من باز شد؛ اولین حساب. گزارش آقایان جوادی، [مدیرعامل شرکت پُست بانک]، رشتى، [مدیرعامل شرکت مخابرات استان تهران] و غرضى، [وزیر پُست و تلگراف و تلفن] را شنیدیم و نشان [خدمت] به [آقای مجید ملکی تبار]، معاونت پُست اهدا کردم. سخنرانى کوتاهى در مزایاى توسعه مخابرات و پُست داشتم. فیلمى دیدیم از مجموعه برنامه هایى که در طول سال هاى گذشته در مراسم بهره بردارى بوده ام.

به دفترم رفتم. متن تبریک به آقاى [سیدمحمد] خاتمى، [رییس جمهور منتخب] را نوشتم؛ متنى که دفتر تهیه کرده بود، نپسندیدم. مصاحبه مطبوعاتى با خبرنگاران داخلى و خارجى داشتم؛ حدود 300 خبرنگار از سراسر دنیا بودند. دو ساعت به ده ها سؤال جواب دادم و هنوز 30 سئوال باقى مانده بودکه وقت تمام شد.

انتخابات ایران، برایشان خیلى مهم است و تفسیرشان این است که رأى قاطع مردم در [انتخابات ریاست جمهوری در] مخالفت با سیاست هاى حاکمیت است و اکثراً آن را تأیید سیاست ها و روش توسعه همه جانبه دولت سازندگی معرفى مى کردند. براى رد نظرات آنها توضیح دادم. تفسیرهاى مراکز خبرى و محافل سیاسى دنیا همه جا همین است.

عصر آقاى [محمد] فروزنده، [وزیر دفاع]، براى مشورت در مورد مصالحه و شکایت از اقدام ستادکل [نیروهای مسلح] آمد. در جلسه هیأت دولت چند مصوبه داشتیم. آقایان [محسن] نوربخش و [غلامحسین] کرباسچى آمدند و راجع به ریاست مجلس صحبت کردند؛ نگران بودند که رهبرى دستور حمایت از آقاى ناطق بدهند. آقاى [سیدمحمد] خاتمى آمد. از کمک هاى من تشکر کرد و دربارة مواضع آینده مشورت نمود که بناست پس فردا در مصاحبه مطبوعاتى اعلان شود. گزارش مذاکراتش را با رهبرى داد و اجازه خواست که براى رفع ابهام ها مرتباً با من تماس بگیرد.

شب میهمان رهبرى بودم. دربارة انتخابات [ریاست جمهوری] صحبت شد و ایشان از نتایج انتخابات اظهاررضایت کردند و گفتند، اکنون از فرض پیروزى انتخاب آقاى ناطق [نوری] راحت ترند. دربارة ریاست مجلس، از من خواستند که براى ادامه ریاست آقاى ناطق کمک کنم. در مورد آلمان، ایشان رضایت به اجازه مراجعت سفیر آلمان نمى دهند و اینکه در جواب پیغام آقاى کهل، [صدراعظم آلمان]، بگویم که با آمدن فرستاده ویژه ایشان موافقم و راضی اند. در مورد افغانستان صحبت و قرار شد اگر طالبان از سوى مراکز بین المللى به رسمیت شناخته شده، ما هم بپذیریم.