خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ فروردین ۱۳۶۰

اول صبح، خاطرات ديروز را نوشتم و پيامى براى سمينار [وحدت اسلامى] دانشجويان و دانش‏آموزان استان كرمان، تهيه كردم.

 ساعت نه ونيم صبح به مجلس رفتم. پس از مطالعه گزارش‏ها، مصاحبه‌اى با مجله  «شاهد» ارگان بنياد شهيد درباره زندگى خودم و [همچنين] مصاحبه‌اى با روزنامه آلمانى «دى سايت» انجام دادم .

هيأتى از اريتره آمدند و درباره وضع انقلاب اريتره صحبت كردند. از همكارى اخير كشورهاى اسلامى راضى بودند. از كنفرانس اخير طائف نتيجه خوبى گرفته بودند. سياست نه‌شرقى و نه غربى را با پيروى از ما، مى‌خواهند ادامه دهند؛ چون رژيم ماركسيستى اتيوپى با آنها مى‌جنگد، كمونيست‏هاى اريتره منزوى شده‌اند و مسلمان‏ها و مليون، نهضت را اداره مى‌كنند.

نامه‌آقاى «ناصر محمد احمد» رهبر نهضت را آورده بودند. 

بعدازظهر آقاى [ايرج] صفاتى [دزفولى] نماينده آبادان و نماينده سپاه آمدند. براى تهيه ‌بولدوزر و لودر جهت جبهه آبادان اقداماتى كرده و در كارشان اخلال كرده بودند، كمك كردم‌ كه رفع اخلال شود. 

سپس در جلسه دفتر سياسى حزب جمهورى اسلامى شركت كردم. درباره اوضاع بعد از چهارده اسفند دانشگاه بحث شد و تحليلى از رابطه خط امام با امام و اوضاع جنگ و هيأت ‌ميانجى «كنفرانس اسلامى طائف» مطرح گرديد.

اول شب به مركز حزب رفتم. اردوى فسا و كازرون آمده بودند. با آنها نماز جماعت ‌خواندم و مقدارى برايشان صحبت كردم . در جلسه شوراى مركزى حزب شركت كردم.

بعد به نخست‏ وزيرى رفتم. شوراى سرپرستى صداوسيما و آقايان بهشتى، باهنر، رجایى و بهزاد نبوى بودند. تا بعد از نيمه شب درباره مسایل جارى كشور، وضع اقتصادى، سوخت، جنگ و انتخاب نماينده طرف ديگر در كميته حكميت  درباره اختلافات بحث كرديم. ساعت يك بامداد به خانه رسيدم. خبر ترور [رونالد] ريگان ریيس ‏جمهور آمريكا، اول صبح دريافت ‌شد .حادثه عظيمى است و بايد منتظر عواقب آن بود.