خاطرات اکبر هاشمی - ۴ فروردین ۱۳۶۴

بعد از نماز، به آقاى [کمال] خرازى رییس ستاد تبلیغات جنگ گفتم، اعلامیه اى بدهد که به خاطر دست برداشتن عراق از زدن شهرها و کشتى ها که در اثر توان مقابله به مثل ما در بیست وچهار ساعت گذشته صورت گرفت، ما هم شهرهاى عراق را از دیشب نزده ایم و تا صدام تجدید شرارت نکند، در آینده نخواهیم زد.

نخست وزیر اطلاع داد که عراق مدعى است در کردستان - جبهه شمال- دو پاسگاه را از ما اشغال کرده است. از قرارگاه پرسیدم. آقاى [محسن] رضایى خبر را تأیید کرد و گفت که درصدد پس گرفتن آنها هستیم. نیروهاى ما در آنجا، بیشتر از بارزانی ها و اکراد مخالف عراق بوده اند. عفت از مدینه تلفن کرد، ولى چون من در حیاط منزل بودم، تا آمدم تلفن قطع شده بود.

سرهنگ [مصطفى] ترابى [مسئول دفتر مشاورت امام در ارتش] تلفنى تذکر داد که چون قدرت موشکى ما برترى هوایى عراق را از او گرفته، ممکن است که در جنوب و در منطقه خلیج فارس فتنه اى به پا کند تا در مقابل موشک ما بتواند موشک هاى دوربرد تازه اى بگیرد. نامه اى از آقاى [محسن] رضایى رسید که در آن، برنامه آینده خودش را در جبهه ها گفته و از برنامه آقاى صیاد [شیرازى] انتقاد کرده است.

شب گزارش ها را آوردند. معلوم شد که عراق امروز دو کشتى را با موشک زده و هواپیماهایش به چند شهر نزدیک شده اند، اما این حملات دفع شده است. پس از مشورت با احمدآقا و رییس جمهور[آیت الله] خامنه اى تصمیم گرفتیم که فردا یک موشک به [ساختمان] رادیو و تلویزیون بغداد بزنیم. دستور این حمله ابلاغ شد. با دکتر ولایتى هم صحبت کردم که تلاشش را براى تهیه موشک بیشتر قوى تر کند. به آقاى صیاد هم گفتم که برنامه اش را به تهران بیاورد؛ آقاى [آیت الله] خامنه اى هم بر این نکته تأکید داشتند.

سرشب احمدآقا آمد و راجع به جنگ و مسایل دیگر صحبت شد.