خاطرات اکبر هاشمی - ۱ فروردین ۱۳۶۴

ساعت چهار صبح بیدار شدیم. عفت، فاطى، مهدى، یاسر و سارا به فرودگاه[مهرآباد] رفتند تا براى عمره مفرده به عربستان بروند. بعد از نماز کمى خوابیدم.

نزدیک ساعت نه به حسینیه جماران رفتم و براى مراسم عید خدمت امام رسیدیم. امام سخنرانى مفصلى فرمودند. حال شان خوب است. قبل از ظهر، آقاى محلاتى آمد و از مدیریت ضعیف عملیات بدر گله داشت. عصر، [سرهنگ اسماعیل سهرابى] رییس ستاد [مشترک ارتش] و همکارانش براى دیدار عید آمدند. از خاموشى بى مورد دیشب، در هنگام تحویل سال و شلیک زیاد تیربارهاى ضدهوایى انتقاد کردم.

شب، آقاى دکتر [على اکبر] ولایتى و احمدآقا [خمینى] آمدند. در مورد پیشنهادهاى [آقاى خاویر پرز دکوئیار] دبیرکل سازمان ملل براى قطع حمله به شهرها و کشتى ها و کاربرد اسلحه شیمیایى از سوى عراق مشاوره شد. نظر موافق داشتیم. از امام هم سئوال شد؛ موافقت دارند. [دکتر ولایتى] گزارش سفرش را به لیبى و سوریه ارایه کرد و گفت که آنها [مسئولان لیبى] اصرار دارند که من به آنجا سفر کنم.

بالاخره بعد از چند روز هواپیماى حامل موشک هاى اهدایى لیبى رسید که کمتر از مقدار تقاضا شده بود. با محسن و اعظم و عماد شام خوردیم. محسن از عدم هماهنگى در تبلیغات خارجى و ضعف سفارتخانه ها گله داشت. از کم بودن نقدینگى با توجه به مخارجى که در اثر مراجعات دیگران بر او تحمیل مى شود، سخن گفت. ضمن اینکه مایل نیست امتیازى نسبت به دیگران داشته باشد. درباره ادامه تحصلیش در دوره فوق لیسانس در بلژیک یا کانادا مذاکره کردیم.