خاطرات اکبر هاشمی - ۳۰ اسفند ۱۳۶۲

صبح زود، بعد از نماز به مجلس رفتم. اصلاح لایحه بودجه - پس از اعتراضات شوراى نگهبان - را در دستور کار مجلس گذاشته بودیم. به علت اینکه لازم بود لایحه بودجه قبل از شروع سال جدید تصویب شود، نمایندگان را نگه داشتیم؛ با اینکه تعطیل رسمى بود. بدون زحمت مجلس رسمیت یافت. پیشرفت کار هم به خاطر عجله نمایندگان براى رفتن به دنبال کارهاى دیگر، خوب بود. اگر در شرایط عادى بودیم - کارى که امروز در ظرف دو ساعت انجام شد- دو سه جلسه را مى گرفت. نامه ها را امضا کردم و قبل از ظهر به خانه برگشتم که پاسداران بتوانند در لحظه تحویل سال در منزل خودشان باشند.

چند نفر از نمایندگان براى گرفتن تأیید به خاطر انتخابات مراجعه کردند، اما به دلیل پرهیز از دخالت در انتخابات، خوددارى کردم. بعضى به بهانه اینکه مثلاً شایع شده که من آنها را قبول ندارم، تأیید مى خواهند، ولى به هر حال در حد تکذیب شفاهى، مى شود ابراز نظر کرد که مورد استفاده تبلیغاتى قرار نگیرد. براى ناهار، آقاجلال از منزل خود، پلو ماهى برایم آورد و عصر هم پاسدارها، شلغم پخته بودند.

آقاى محسن رضایى از جبهه اطلاع داد که امروز هم دشمن بمب شیمیایى به کار برده و نزدیک 200 نفر آسیب دیده و 6 نفر شهید شده اند. با آقاى رییس جمهور تلفنى در این باره و هم درباره اختلافات فرمانده نیروى هوایى با سرهنگ [عباس] بابایى - که باعث مشکلات در کار مى شود - صحبت کردیم. مشخص است که عراقی ها براى جلوگیرى از موفقیت عملیات خیبر، هرچه در توان دارند، به کار مى برند. اطلاعاتى مى گوید که مشاوران خارجى به آنها گفته اند که اگر ایران به اهداف این عملیات برسد، به معناى پیروزى مطلق در جنگ است.