خاطرات اکبر هاشمی - ۲۹ اسفند ۱۳۶۲

تعطیل رسمى است. در خانه ماندم. اول وقت، آقاى دکتر ولایتى آمد و گزارشى از سفر الجزایر و رومانى داد. در الجزایر درباره ایفاى نقش فعال و درست میانجیگرى الجزایر در بیانیه الجزایر در دادگاه لاهه موفق بوده اند. تا به حال الجزایری ها مسامحه مى کردند و تخلفات آمریکایی ها را نادیده مى گرفته و بدون معطلى احکام دادگاه را مى پرداخته اند. در چند مورد اصولى، ما اعتراض به حق داشتیم، توجه نمى کردند و به آمریکایی ها باج مى دادند. به هرحال قرار خوبى گذاشته اند. در رومانى براى خریدهاى ویژه موفق بوده - در حد قول و قرار - راجع به سیاست مان در مورد جنگ هم بحث کردیم. من گفتم اگر بتوانیم عملیات خیبر را به تمامى اهدافش برسانیم، با دست پر مى توانیم به مذاکره براى ختم جنگ و احقاق حقوق مان بپردازیم. خوشحال شد که چنین فکرى وجود دارد. آقاى [فضل الله] محلاتى هم آمد و راجع به مشکلى که جامعه روحانیت مبارز در اثر مخالفت آقاى مهدوى کنى در مقابل تصمیمات شورا پیش آمده، گفت و چاره جویى کرد. راجع به مشکلات اطلاعات سپاه به خاطر مخالفت هاى آقاى [اسدالله] لاجوردى دادستان انقلاب تهران گفت و چاره خواست.

با شوراى نگهبان هم براى تشکیل جلسه مجلس براى اصلاح لایحه بودجه – بر اساس نظرات شوراى نگهبان - تلفنى صحبت کردم. عفت و مهدى و یاسر هم براى ایام عید به رفسنجان رفتند.