خاطرات اکبر هاشمی - ۸ تیر ۱۳۶۱

جلسه علنى معمول هفتگى را، به منظور رعايت حال نمايندگانى كه براى سخنرانى در مراسم بزرگداشت شهداى هفتم تير به شهرستان‌ها رفته ‏اند، به فردا محول كرديم. ساعت ده صبح در دفتر آقاى ریيس ‏جمهور، شوراى عالى دفاع جلسه داشت. عقب‏ نشينى ارتش عراق از شهرها و نقاط مسكونى غرب كشور مورد رسيدگى قرار گرفت و معلوم شد كه آنها در بخشى از ارتفاعات ايران در كنار مرزها مانده‌اند. همين موضوع، اهداف جنگ‌طلبانه صدام را ثابت مى‌نمايد و اين‏گونه عقب‌نشينى‌ها بيشتر جنبه تبليغى دارد و براى تثبيت و تقويت نيروهاى خود استفاده مى‌كند. در عراق تغييراتى در كابينه انجام شده، ولى سطحى است.

در مورد عمليات آينده، موضع تبليغاتى ما و عدم اعزام نيرو به سوريه هم تصميماتى گرفتيم. در مجموع به اين نتيجه رسيديم كه تصميم بجايى است.

عصر در مجلس چند ملاقات داشتم. از بهدارى سپاه آمده بودند و راجع به لزوم نفوذ بيشتر اطباى حزب ‏اللهى در وزارت بهدارى پيشنهادهايى داشتند.

سفير ليبى آمد و مطلب تازه‏اى نداشت. مدتى پيش تقاضاى ملاقات كرده، امروز نوبت او شده و زمان مطلب قبلى‏اش گذشته بود. گفت كه آقاى [معمر] قذافى [رهبر ليبى] با قراردادهاى ما با [عبدالسلام] جلود موافقت كرده است.

سفير سوريه آمد و از اينكه ما به جنگ با عراق اولويت داده‏ايم و با اعزام نيرو، به آنها فشارى براى ادامه جنگ وارد نمى‌شود، خوشحال بود و مى‏گفت كه اسرایيل سلاح‌هاى ناشناخته جديدى به كار گرفته و فعلاً نمى‌خواهيم با آن بجنگيم.

كاردار سفارت شوروى آمد و از اينكه يكى از ديپلمات‏هاى سفارت‏شان گم شده - و گويا جاسوس غرب بوده- و به تركيه فرار كرده و اتومبيلش را در مرز پيدا كرده‌اند، نگران بود و نمى‌خواست باور كند كه فرار كرده، قرائنى هم ارایه مى‌كرد.

شب با مهدى در مجلس مانديم. افطار آش رشته داشتيم. مهدى در بيرون همبرگر خورده است. سفير هند هم آمد و من را به هندوستان دعوت كرد كه پذيرفتم.