خاطرات اکبر هاشمی - ۲۹ خرداد ۱۳۶۱

تمام وقت در خانه ماندم. چند ملاقات در خانه داشتم و كارها را با تلفن پيگيرى كردم. گزارش‌ها را هم از مجلس آوردند. آقاى محمدعلى طاهرى كه جوانى با ذوق است و اختراعاتى در زمينه اسلحه دارد، آمد و گفت كه مقامات وزارت دفاع رسيدگى نمى‏كنند. قرار شد كه به وزير دفاع معرفى شود.

براى خطبه‏ هاى نماز جمعه و كلاس درس مواضع [حزب جمهورى اسلامى]، مقدارى از كتاب «رسایل و المحجه البيضاء» راجع به احتكار مطالعه و مطالب خوبى دريافت كردم.

عصر محمد تقى، برزگر ما در بهرمان آمد و گزارش كارش را داد. به او و همراهش انعام دادم. مى‏گفت كه پس از انقلاب وضع مردم روستاهاى نوق خيلى خوب شده و همه راضى و وفادار هستند.

احمدآقا آمد و گفت كه امام مايلند، من در مجلس يا جاى ديگر بر مسأله اولويت جنگ با عراق تأكيد كنم.  

آقاى [سيدحسين] موسوى تبريزى دادستان [كل] انقلاب آمد و راجع به اختلافات مقامات قضايى بحث كرديم. امام به من و آقاى خامنه‌اى تكليف كرده‌اند كه به اختلافات‏شان رسيدگى و اصلاح امور كنيم. آقاى موسوى[تبريزى] معتقد است كه شوراى عالى قضايى ضعيف است و كادر مديريت زندان‏ها بى‏نظم است. من نسبت به برخوردهاى نادرست با خانواده‏هاى زندانى‏ها انتقاد كردم. قرار شد كه رسيدگى شود. دوست فاطى برايمان مقدارى گيلاس از درخت خانه خودشان آورد.

آقاى [عبدالكريم] موسوى اردبيلى و آقاى [محمد] امامى كاشانى تلفن كردند كه من را راضى كنند، براى اينكه آقاى امامى كاشانى از مجلس استعفا بدهد و مسئول ديوان عدالت ادارى بشود؛ با اصرار آقاى [موسوى] اردبيلى موافقت كردم.