خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ خرداد ۱۳۶۴

تا ساعت هشت صبح در دفترم کار کردم. گزارش ها را خواندم. عراق در مورد عملیات قدس سکوت کرده. با اینکه ضربه اى است، دنیا هم خیلى عکس العمل نشان نداده است. قسمتى از جلسه علنى را اداره کردم، سپس به آقاى [محمد] یزدى سپردم و به دفتر آقاى [آیت الله] خامنه اى رفتم.

فرماندهان نیروى هوایى در جلسه اى چهار ساعته، وضع نیروى هوایى و امکانات آفندى و پدافندى را توضیح دادند. مطابق معمول امکانات دشمن زیاد و امکانات خودى، ضعیف جلوه داده مى شود که تاحدودى درست است. از اول چنین مى گفتند. چون که اردوگاه هاى شرق و غرب و ارتجاع، نیازهاى بعث عراق را تأمین مى کنند و امکانات ما را که نزد آنهاست، نمى دهند و همیشه این نگرانى وجود داشت.

عصر واحد مجلس حزب جمهورى اسلامى جلسه داشت. نظرات امام درباره حزب و تصمیم شوراى مرکزى را درباره خاموش کردن چراغ حزب و کم کردن فعالیت ها گفتم و درباره جنگ توضیحاتى دادم و از نمایندگان خواستم که در نوسانات جنگ از اعمال اهداف سیاسى و گروهى استفاده نکنند و فرماندهان را تضعیف نکنند. اشاره ام به خط اصفهان بود که علیه فرماندهان سپاه از شرایط موجود استفاده مى کند و گویا نامه اى با امضاى حدود صد نفر نماینده براى آقاى منتظرى تهیه کرده اند.

منیر شفیق و شیخ اسعد تمیمى امام جمعه سابق مسجدالاقصى آمدند و راجع به جنگ فلسطینى ها و سازمان امل در لبنان صحبت کردند. سازمان آزادیبخش فلسطین، از جریان لبنان استفاده سیاسى زیادى مى نماید. افطار به خانه آمدم.