خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ خرداد ۱۳۶۰

عفت تب داشت. از خانه بيرون رفتم. مجلس جلسه علنى داشت. دو فوريت طرح، در عدم ‌كفايت سياسى ریيس‏ جمهور و آیين‌نامه آن و ادامه بحث الحاق دادگاه انقلاب به دادگسترى ‌مطرح بود و جلسه، حساس و سياسى بود. بحمدالله موفق شدم خوب كنترل كنم. 

حزب اللهى‌ها، اطراف مجلس جمع شده بودند و تظاهرات مى‌كردند و خواستار سرعت عمل‌ در عزل آقاى بنى‌صدر بودند. در موقع تنفس، با آن ها صحبت كردم. شعارهاى تندى عليه آقاى ‌بنى‌صدر مى‌دادند. 

بعدازظهر هم، براى جواب سوالاتى  كه از وزرا شده، جلسه داشتيم، خيلى سئوال شده كه ‌فرصت جواب، به دست نيامده و اين برخلاف قانون اساسى است. چون من خسته بودم، اداره ‌جلسه را به آقاى پرورش سپردم و اشكالى در تنظيم دستور جلسه بود كه كار متوقف ماند و جلسه تعطيل شد. 

عصر، شوراى فرماندهى سپاه پاسداران آمدند و پيشنهاد مى‌كردند كه شوراى فرماندهى‌كل قوا كه پس از عزل آقاى  بنى‌صدر، احتمالاً تشكيل مى‌شود، مركب باشد از دو نظامى و يك ‌سپاهى؛ سرهنگ نامجو، سرهنگ فكورى و محسن رضایى را پيشنهاد مى‌كردند. قرار شد با امام صحبت كنيم. 

عصر و شب، در نخست ‏وزيرى جلسه‌اى با ستاد انقلاب فرهنگى داشتيم. درباره برنامه ‌دانشگاه‏ ها و تعيين مسئوليت‏ ها - كه فعلاً بين ستاد انقلاب فرهنگى و جهاد دانشگاهى و وزارت‌ علوم مشكلاتى هست و تداخل وظايف و اختيارات پيش آمده - بحث شد؛ متأسفانه ستاد، هنوز برنامه مشخصى براى كار دانشگاه ‏ها ندارد. 

عصر، خبر رسيد كه آقاى بنى‌صدر، قصد فرار يا رفتن به غرب يا جنوب - احتمالاً براى ‌توطئه‌- دارد. سپاه از طرف امام، مأمور شد كه جلوى سفر ايشان را بگيرد. ولى آقاى بنى‌صدر از محلى كه بود، به جاى ديگرى منتقل شده و ديگر از زير نظر بيرون رفته، گفته مى‌شود در اطراف ساوه است.

آخر شب، با آقايان رجایى و بهشتى، جلسه مشورتى داشتيم و مقدارى در اطراف انتخابات ‌رياست ‏جمهورى، بعد از آقاى بنى‌صدر بحث كرديم، شام را همان ‏جا صرف كرديم. 

دير وقت به خانه آمدم. متأسفانه عفت هنوز تب دارد و آمپول نوالژين تزريق كرده بود. خبر پيروزى سپاه و ارتش در دهلاويه خوشحال كننده است؛ ولى گويا خيلى مهم نيست.