خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ تیر ۱۳۶۴

بعد از نماز و کمى ورزش، صبحانه در اتاق صرف شد و سپس به فرودگاه رفتیم. با دو هواپیماى چینى به شانگهاى رفتیم. یک ساعت و چهل و پنج دقیقه در راه بودیم. در فرودگاه شانگهاى شهردار به استقبال آمد و حدود یک ساعت معطل شدیم تا هواپیماهاى خودمان از پکن رسیدند و آماده پرواز شدند.

با یک ساعت تأخیر به طرف ژاپن حرکت کردیم. ساعت دو بعد از ظهر به وقت ژاپن در فرودگاه هاندا پیاده شدیم. آقاى [شینتارو] آبه وزیر خارجه به استقبال آمده بود. به کاخ آکاساکا رفتیم. حدود بیست نفر از همراهان را اینجا پذیرفتند و بقیه در هتل پذیرایى مى شوند. در میدان کاخ، مراسم رسمى سان و رژه به عمل آمد و در بین راه خیابان هاى مسیر را بسته و پلیس را در دو طرف جاده مستقر کرده بودند.

یک ساعت با نخست وزیر ژاپن و همراهانش با جمعى از همراهان من مذاکره کردیم و درباره روابط اقتصادى و سیاسى و جنگ و تروریسم و افغانستان و اسراییل و آمریکا هم حرف زدیم. قرار شد وزراى مربوطه مذاکرات ما را تعقیب کنند.

سپس به ملاقات رؤساى دو مجلس ملى و سنا رفتیم. در مراسم جداگانه حرف هاى خشک و تشریفاتى مطرح شد و دوباره به کاخ برگشتیم و با نمایندگان انجمن دوستى ژاپن و ایران ملاقات کردیم. آنها از چند حزب ژاپن مانند لیبرال دموکرات و سوسیالیست بودند و گفتند 96 نماینده عضو انجمن هستند.

دوباره براى ضیافت مشترک دو مجلس به سالن پذیرایى پارلمان رفتیم. شام سلف سرویس و ایستاده صرف شد و ضمن شام خوردن با نمایندگان و رؤساى مجلس مذاکره کردیم. معاون پارلمان خانمى بود که روزنامه ها نوشته بودند من اجازه شرکت ایشان در جلسه را نمى دهم؛ مخصوصاً با او حرف زدم که رفع شیطنت شود. به کاخ آمدیم و با اعضاى هیأت، درباره بقیه برنامه ها مشورت کردیم. دیدار از دو کارخانه گذاشته بودند که حذف کردیم و ضیافت ناهار در فدراسیون سازمان اقتصادى ژاپن نیز حذف شد و مصاحبه مطبوعاتى را که در کلوپ خبرنگاران گذاشته بودند، قرار شد به کاخ بیاورند. با تهران تماس گرفتیم که خبر مهمى نبود. هنوز زدن شهرها شروع نشده و لیبى و سوریه هم هنوز به قول خود [براى تحویل موشک]، وفا نکرده اند.