خاطرات اکبر هاشمی - ۶ بهمن ۱۳۶۲

صبح زود به مجلس رفتم. گزارش ها را خواندم. نهضت مردم مراکش، خبر اول دنیا است. بحث جلسه علنى هم لایحه انتخابات بود. ظهر آقاى [محمد غرضى] وزیر نفت آمد و راجع به مقدار استخراج و فروش نفت صحبت شد. تأکید کردم که باید تلاش کنیم، بیست وچهار میلیارد دلار مورد لزوم بودجه دولت تأمین شود. اگر خریدار کم است، به کشورهایى مثل آلمان غربى که مقدار زیادى کالا از آنها مى خریم، فشار وارد کنیم که نفت بخرند. وزیر نفت به خاطر پیشنهاد من، مبنى بر تشکیل کمیسیونى براى رسیدگى به صحت اظهارات بعضى از کارشناسان در مورد ضرر داشتن استخراج بیش از دو یا سه میلیون بشکه در روز ناراحت بود، که آنها را زیر سئوال برده ایم.

[آقاى رکنى] امام جمعه بندر لنگه آمد و هدایایى براى جبهه آورد. از وحدت شیعه و سنى در منطقه راضى است. براى ابزار کار صیادان بومى، کمک مى خواست. مثل اینکه شیلات، خوب کار نمى کند. عصر، ملاقاتى با هیأت سورى به ریاست آقاى قدوره قائم مقام نخست وزیر و [دکتر سلیم یاسین] وزیر اقتصاد سوریه داشتیم؛ از ما کمک مالى و تسهیلات در ارسال نفت مى خواهند؛ در گذشته به خاطر بدحسابى، تأخیر پیش آمده است.

گروهى از بازاریان اعضاى حزب [جمهورى اسلامى] و دوستان قدیمى آمدند و از دولتى شدن امور، ابراز نگرانى مى کردند. گفتم باید نگران عکس العمل آن در آینده بود. بازرسان [سازمان] بازرسى کل کشور آمدند و راجع به تخلفات مدیران سابق شرکت فرش، اسنادى ارایه دادند؛ حرف تازه اى نداشتند.

اول شب در دفتر[آیت الله] آقاى خامنه اى، راجع به عملیات آینده و حزب و انتخابات مشاوره داشتیم. سپس مهندس زارى و همسرش صبور اردوبادى آمدند. همسرش مدعى است که امام زمان(عج) را زیارت مى کند و منشى امام زمان(عج) شده است و پیامى براى امام خمینى دارد؛ گفته بودند از طریق ما ملاقات بگیرد. ظاهراً دچار خیال و واهمه است؛ خودش معتقد و مؤمن است. شوهرش هم به او ایمان دارد. قرار شد به امام بگوییم. اگر صحت داشته باشد، خیلى مهم است.