خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ دی ۱۳۷۶

تا عصر در منزل مطالعه مى کردم. بررسى نهایى خاطرات سال 1360 [عبور از بحران]، تمام شد. کتاب سازندگان عصر اتم، نوشته آلوین مک کای، با ترجمه [احمد] قریب و [جمشید] کمالى را مى خوانم. فصل انفجار بمب هاى اتمى در هیروشیما و ناکازاکى را خواندم و مایل شدم که بدانم، دانشمندان مؤثر در این صنعت، با خبر کشتار حدود دویست هزار نفر در این دو شهر، چه احساسى داشته اندکه نویسنده خودش با آشنایى که با بعضى از آنها داشته، در مورد [انریکو] فِرمی و [نیلز هنریک] بوهر که از مؤثرترین آنها هستند، چنین آورده است: «وقتى که بعد از انفجار بمب ها، فِرمی را دیدم، به نظرم آمد از تمام ذوق و شوق خود، عارى شده بود و برداشت من از شخصیت بوهر این بود که پس از جنگ، بار سنگینى بر دوش خود احساس مى کند».

عصر، براى افتتاح نمایشگاه بزرگ قرآن که وزارت ارشاد برگزارکرده، به محل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفتم. از بخش هاى مختلف نمایشگاه بازدیدکردم. سپس در مراسم، گزارش و خیرمقدم آقاى [عطاءالله] مهاجرانى، [وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی] را شنیدیم و آزمایش از یک نوجوان سیزده ساله [تبریزی]، به نام [وحید] غفرانى که تمام قرآن را حفظ دارد. من هم دربارة اهمیت انس با قرآن و کار خوب نمایشگاه امروز سخنرانى کردم. کمى بارش برف هم داشتیم. شب تا ساعت ده و نیم مطالعه نمودم.