خاطرات اکبر هاشمی - ۱ اسفند ۱۳۷۶

محسن براى برنامه سفر آمد. لیست همراهان را نیز آورد. خیلى زیاد شده اند وبه خصوص خانم ها و بچه ها که مسئولیتى در سفر ندارند و فقط براى زیارت عُمره مى آیند؛ ناراحت شدم. مقدارى براى علاج صحبت کردیم؛ راه حل هایى مثل اینکه زن ها را به طورکلى حذف کنیم. یا بچه ها را حذف کنیم، یا زن ها را یکسره به مدینه بفرستیم و ریاض نبریم، ولى در عمل هریک از آنها اشکالاتى داشت.

تلفنى با آقاى نورى [شاهرودی، سفیر ایران در عربستان سعودی] در ریاض، براى تغییر برنامه و یا عقب انداختن سفر به خاطر احتمال بروز جنگ صحبت کردم. عصر اطلاع داد که با آقاى امیرعبدالله، [ولیعهد عربستان سعودی]، مذاکره کرده و آنها موافق با تأخیر سفر نیستند. براى اقامه جمعه به دانشگاه تهران رفتم. خطبه ای دربارة داستان هاى قرآن و خطبه ای در مسایل روز، منجمله بحران عراق ایرادکردم .

عصر بچه ها اعلان کردندکه اگر ناراضی ام، حاضرند در سفر همراه نباشند، ولى آقاى نورى [شاهرودی] اطلاع دادکه خانواده امیرعبدالله، به مناسبت حضور خانم ها، برنامه اى ترتیب داده و مناسب نیست که نباشند. دکتر [محمدعلی] هادی، [سفیر سابق ایران در عربستان سعودی] آمد و با توجه به اظهارات آقاى امیرعبدالله، قانع شدکه سفر انجام شود. دکتر [حسن] روحانى، [دبیر شورای عالی امنیت ملی]، تلفنى براى آمدن کسب نظرکرد؛ به خودش واگذار کردم. باتوجه به سنگین شدن هیأت، ترجیح مى دهیم که نیایند.

خانم [شهلا] حبیبى، تلفنى مشکل نامزدی اش در انتخابات را گفت؛ هنوز حل نشده است. آقاى [رضا] معلم، پاسدارمان که در دادگاه محکوم به پرداخت دیه به بازمانده بستگان همسرش شده که در حادثه رانندگى کشته شده بودند، آمد و استمدادکرد. مشکل را با کمک، حل کردم.

در گزارش ها، تصویب شوراى امنیت [سازمان ملل]، در مورد بالابردن سهم فروش نفت عراق به دو برابر، موردتوجه است؛ هم براى تشویق عراق براى همکارى با سازمان ملل و هم تأثیر منفى که در قیمت ناچیز نفت خواهدگذاشت.