خاطرات اکبر هاشمی - ۱۳ بهمن ۱۳۶۲

صبح زود از جبهه اطلاع گرفتم. وضع به همان صورت دیشب بود. مشغول احداث جاده براى رساندن تدارکات و نیرو هستند. در جلسه علنى مجلس، لایحه انتخابات در دستور بود.

ساعت ده صبح بعد از تنفس، مهمانان دهه فجر آمدند. یک ساعت عملکرد مجلس را تماشا کردند و شعار دادند و سرود خواندند و سپس من مفصلاً صحبت کردم. به دو زبان عربى و انگلیسى ترجمه شد. ابوبکر مصطفى از نیجریه هم صحبت کرد و ترجمه شد. نماز جماعت را به امامت من با مهمانان اقامه کردیم و با آنها در رستوران، ناهار خوردیم. بین دو نماز، مهمانى از سنگال از سران فرقه تیجانیه صحبت کرد و از انقلاب اسلامى ما تمجید کرد. از فشارى که عوامل عربستان سعودى روى فرقه تیجانیه در غرب آفریقا به عنوان «کافر» مى آورند، سخت شکایت کرد و استمداد نمود. گفت ما صوفى هستیم و بیشتر از بیست میلیون نفر عضو داریم.

بعد از ناهار، شیخ خلیفه به دفترم آمد و اظهار نیاز و استمداد مالى کرد و گفت در چند کشور آفریقایى اکثریت دارند و رییس جمهور جدید نیجریه که اخیراً با کودتا سرکار آمده - از آنها است. من خبر بستن سفارت مان در سنگال را به آنها دادم؛ ناراحت شد. وعده کمک دادم. به وزیر خارجه سفارش کردم که با آنها گرم بگیرد. به خاطر انتساب آنها به اهل بیت پیغمبر (ص) با ما مى توانند گرم باشند و مى توانیم از این نیروى عظیم، علیه ارتجاع و آمریکا در آفریقا استفاده کنیم.

آقاى [احمد] زرهانى هم آمد. توضیحاتى راجع به بودجه داد و احتمال آثار سوء به خاطر زده شدن چهل میلیارد تومان از بودجه پیشنهادى دولت در کمیسیون [برنامه و بودجه] را مطرح کرد. قرار شد در جلسه مشترک دولت و کمیسیون، آثار احتمالى آن بررسى شود.