خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ بهمن ۱۳۷۶

آقاى [عبدالواحد] موسوى لارى، معاون حقوقى [رییس جمهور]، گزارشى از کارهاى خود در مورد تلاش براى جلب همکارى نمایندگان مجلس با دولت و بررسى قوانین براى تنقیح

را داد. از بعضى مصوبات مجلس در بودجه گله داشت. از من براى بعضى از امور دولت کسب نظر کرد؛ نظراتى دادم. تأکیدکردم که لازم است، دولت براى اشتغال و کارهاى عمرانى، بیش از این حساس باشد و نیز اعاده اعتماد به بخش خصوصى براى رفع این رکود خطرناک فعلى. در مورد مسئولیت اجراى قانون اساسى صحبت شد؛ اخیراً با قوه قضاییه اختلاف پیداکرده اند.

آقاى مرتضى قربانى آمد. از فرماندهى جدید سپاه که او را از فرماندهى لشکر امام حسین اصفهان برکنارکرده است، گله دارد. براى اجراى طرح کنارگذر اصفهان و براى تهیه منزل خویش استمدادکرد. گروه عاشورا آمدند. از برنامه جمع آوری و نشر آثار شهدا و برگزارى کنگره گزارشى دادند و از من کمک فکرى و مادی خواستند.

خانم زهرا ربانى املشى، عروس آیت الله منتظرى آمد. از رفتارى که اخیراً با آقاى منتظرى شده شکایت دارد و سئوالات زیادی در مورد این گونه رفتارها داشت. خیلى متأثر است. توقع دارندکه من اقدامى بکنم. به آنها گفته اندکه شوراى عالى امنیت ملى، رأى به رفع محدودیت ایشان داده، ولى رهبرى امضا نمى کنند. گفتم خلاف گفته اند؛ خود شورا تصویب کرده که محدودیت ها ادامه یابد. گفتم، آقاى منتظرى کار درستى نکردندکه این مسایل را مطرح کردند و اگر مدتى صبرکنند،کار درست مى شود. خودش هم قبول داشت که حرف ها تند بوده است.

عصر گروه سیاسى خانه کارگر آمدند. آقایان [علیرضا] محجوب و [ابوالقاسم] سرحدی زاده صحبت کردند و از من خواستندکه براى جلوگیرى از بروز این مشکلات اقتصادی که در راه است اقدامى بکنم و از رکود و بیکارى و خطر ورشکست شدن صنایع، اظهارنگرانى شدیدکردند. نمونه هایى ازکارخانه هاى موفق راگفتندکه محصولات شان روى دست شان مانده و مواردی تشنجات کارگرى را گفتند و نیز دربارة تأسیس حزب، علاوه بر خانه کارگر مشورت کردند. از سبک تبلیغات دولت که توجه بیشتر به جوانان و بچه ها و هنرمندان دارد و توجهى به مدیران و نیروهاى اقتصادی و سازنده ندارد، انتقاد داشتند.

آقاى [محمدجواد] ایروانى آمد. رساله دکتراى خودش را آورد که دربارة جهادسازندگى نوشته است. گزارشى از عملکرد ستاد اجرایى فرمان امام دادکه قسمت زیادی از هزینه هاى دفتر رهبرى را مى پردازند و ارزش دارایى هایش فعلاً حدود 180 میلیارد تومان است و مرتباً با احکام جدید اضافه مى شود. گفتم، اگر بشود قانون اصلاح شودکه آنها به خزانه برود و رهبرى از خزانه بگیرند، بهتر است، چون بدنامى دارد.