خاطرات اکبر هاشمی - ۲۵ بهمن ۱۳۶۲

صبح زود به مجلس رفتم. جلسه علنى داشتیم. نیروهاى مداخله گر در لبنان شکست خورده اند و مشغول عقب نشینى هستند و مسلمانان، غرب بیروت را تصرف کرده اند. این از شکست هاى مفتضحانه تاریخى آمریکا و اسراییل و از فتوحات مهم مردمى اسلامى است.

ظهر در دفترم چند ملاقات داشتم؛ ازجمله از سپاه و نخست وزیرى آمدند و راجع به فعالیت هاى اسلامى، انقلابى و اطلاعاتى و توقع آنها براى کارشان پیشنهادهایى دادند.

بعد از ظهر، در جلسه ائمه جمعه استان تهران در دفتر [آیت الله]آقاى خامنه اى شرکت کردم و براى آنها راجع به جنگ، بحث تحلیلى مفصلى نمودم. سپس با حضور آقاى محسن رضایى [فرمانده سپاه پاسداران] و رییس جمهور تا غروب جلسه اى راجع به عملیات آینده داشتیم و بقیه کار به ساعت نه شب موکول شد. براى انجام چند ملاقات به دفترم برگشتم. [دکتر هادى منافى] وزیر بهدارى آمد و راجع به اطبای بخش خصوصى مطالبى داشت؛ با [سازمان] نظام پزشکى اختلاف نظر دارند. نظام پزشکى ها امتیاز به اطبا مى دهند و وزارت بهدارى سختگیرى مى کند. از کار دکتر حمید لاهوتى هم - که در رفسنجان دوره خارج از مرکز مى گذراند - ابراز رضایت کرد و از رفتن پسر 15 ساله اش به جبهه و راجع به احداث امکانات احتیاطى در اقامتگاه امام - که با اصرار آقاى دکتر عارفى قبول کرده است - گفت. جمعى از مسئولان مدرسه طلاب خارجى - که در تهران به وسیله آقاى سید محمد تقى مدرسى اداره مى شود - آمدند. گزارشى از وضع شان دادند. حدود پانصد نفرند و ماهى نیم میلیون تومان خرج دارند. براى اجازه اقامت، شهریه، مسافرت و ... کمک مى خواستند. مسئولان زمین شهرى هم آمدند و مشکلى را که در اثر مخالفت شوراى نگهبان با تفسیر ماده 9 برایشان پیش آمده است، مطرح کردند. سپس به جلسه ستاد عملیات آینده رفتیم و زمان عملیات را مشخص کردیم.

هواپیماهاى عراق به شش شهر حمله کردند و حدود 100 نفر شهید و 1000 نفر مجروح به جا گذاشتند و ریاست جمهورى اعلان کردند که از این پس در جواب شرارت هاى بعث عراق به جز شهرهاى متبرکه [شامل کربلا، نجف، کاظمین و سامرا] بقیه شهرهاى عراق مورد حمله قرار خواهد گرفت.