خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ بهمن ۱۳۶۲

تا ساعت سه بعد از ظهر، در خانه ماندم. قرار بود، شب در خانه مهمان داشته باشیم. به خاطر اینکه عفت دعوت داشت که شب در جلسه مهمانان خارجى دهه فجر شرکت کند، تصمیم گرفتم از مهمانان - که جلسه سران قوا است - در مجلس پذیرایى کنم. خاطرات عقب افتاده چند روز را نوشتم. مقدارى راجع به تبعیض نژادى در آفریقاى جنوبى مطالعه کردم.

عصر براى شرکت در جلسه هیأت رییسه به مجلس رفتم و این جلسه تا مغرب طول کشید. راجع به برنامه فردا که مهمان هاى خارجى دهه فجر به مجلس مى آیند، برنامه ریزى شد. شب، سران قوا مهمان من بودند. خبر رسید که در جبهه غرب، نیروهاى ما به طرف سد دربندیخان عراق، پانزده کیلومتر بدون برخورد با مانع پیشروى کرده و کنار دریاچه سد و در ده کیلومترى جاده سلیمانیه - بغداد و خود سد رسیده اند. خبر آن را به عنوان عملیات تحریرالقدس به صداوسیما داده بودند. مشورت کردیم؛ صلاح ندیدیم که خبر پخش شود. چون براى عراق تحریک آمیز است و ممکن است دیوانه وار دست به پرتاب موشک به شهرها بزند؛ گرچه نفس عمل در این جهت بى اثر نیست. اگر بتوانند سد را تصرف کنند، ارزش دارد. به هرحال قرار شد صبر کنیم، تا وضع روشن شود. درباره عملیات آینده هم بحث شد. رییس جمهور ایرادى به سریال «سربداران» داشتند که من رد کردم؛ ایشان ناراحت شدند و من پشیمان.

دکتر ولایتى [وزیر امور خارجه] خبر دستور تعطیل سفارت ایران در سنگال را داد و براى چاره جویى مشورت کرد. احتمال مى رود، تحت فشار آمریکا و عربستان و ارتجاع منطقه باشد. از حوادث مراکش و تونس هم ترسیده اند. قرار شد اقدامى براى جلوگیرى بشود. آقاى نخست وزیر در مذاکره خصوصى، از عدم تصویب نامزدهاى وزارت مسکن توسط رییس جمهور گله داشت. دیروقت خوابیدم.