خاطرات اکبر هاشمی - ۱ دی ۱۳۷۷

صبح در منزل، ساعتى به اصلاح نمایه هاى تفسیر راهنما گذراندم. به دفترم رفتم. آقاى [محمد] مهرآیین، [به همراه آقای محمود خسروی وفا، رییس فدراسیون جانبازان و معلولان] آمد. گزارشى از وضع ورزش جانبازان داد و از کمبودهاى شدید گفت. اعتبارات شان یک و نیم میلیارد تومان بوده که فقط 200 میلیون تومان دریافت کرده اند و خریدهاى خارجى را که عمده ابزار ورزش جانبازان است، نتوانسته اند تأمین کنند. رکود اقتصادی کشور، وضع بنیاد جانبازان را این گونه کرده است. مقدارى هم از دوران مبارزه و روزهایى که با هم در زندان اوین بودیم، صحبت کردیم.

آقاى مرتضى شیرازى آمد. ایشان هم در زندان قصر با من هم بند بود و عکسى از من همراه داشت که در زندان گرفته بودیم و امضا کرده و به ایشان داده بودم. شخصى به نام دولتخواه هم همراهش بود که در فدراسیون، با فائزه همکارى دارد. آقای شیرازى، مشکلات مالى پیدا کرده و براى شغل، کمک خواست.

آقاى [علی محمد] بشارتى، [وزیر اسبق کشور] آمد. راجع به پرونده آقاى [غلامحسین] کرباسچى، [شهردار تهران] و آقاى [حسین] محلوجى، [وزیر سابق معادن و فلزات] صحبت کرد و کمکى که ممکن است، بشود و از اوضاع خرابِ اقتصاد کشور گفت. عصر از [اعضای شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی]، آقایان [محسن] نوربخش، [محمدعلی] نجفى، محمد [هاشمی]، [حسین] مرعشى و على [هاشمی] آمدند. درخواست داشتند، براى پیگیرى عفو رهبرى در مورد آقاى کرباسچى، در صورت محکومیت در [دادگاه] تجدیدنظر. افطار به خانه آمدم. فاطى افطار تهیه کرده بود و بعضى از بچه ها هم بودند.