خاطرات اکبر هاشمی - ۶ شهریور ۱۳۶۵

در منزل بودم. وقتم به مطالعه گذشت. همشیره طیبه و بستگان دیگر آمدند. محمد همشیره زاده که از مکه برگشته، مى گوید وضع ایرانى ها خیلى خوب بوده، افکار ما نفوذ کرده و بچه هاى عربستان، ایرانى را که مى بینند با حماسه مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل مى گویند. زوار دیگر کشورها هم در راهپیمایى [برائت از مشرکین] شرکت کرده اند.

عصر آقاى رحمانى محافظم و مهدى فرزندم از جبهه تلفن کردند و خداحافظى نمودند و گفتند عازم خط مقدم براى عملیات هستند. روحیه خوبى داشتند. خداوند همه نیروهاى جان برکف اسلام را حفظ کند. عفت نیست و خبر ندارد، لابد خواب خواهد دید.

جاى مهدى را در خانه خالى مى بینم، ولى از راهى که انتخاب کرده، خوشحالم. اگر بماند، در زندگى اش مؤثر است و اگر شهید شود، رستگار است. از لحاظ روحى آمادگى نوشتن نامه اى به مهدى احساس شد، نشستم و یک نامه نه صفحه اى نوشتم. خبردادند که عربستان صدوسه نفر از صدوسیزده نفر حجاج بازداشتى ما را آزاد کرده است.