خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ مرداد ۱۳۶۵

اول وقت دکتر ولایتى آمد. گزارش سفر به چند کشور آفریقایى و کنفرانس خلع سلاح ژنو را داد. معتقد است سفرها مؤثر بوده و جمهورى اسلامى اعتبار خوبى دارد. برنامه سفر به پاکستان و هند و مشکل سفر به پاکستان با توجه به آشوب هاى جدید جارى آنجا و اظهارات منفى ضیاءالحق را گفت. درباره اسراییل و فلسطین هم بحث شد. قرار شد در وزارت خارجه راجع به اصل سفر و یا محتواى کار بحث و شور شود. در مورد ترکیه و مسامحه آنها در رفتن فالکن دزدیده شده ما به عراق بحث شد و قرار شد بازخواست کنیم. در مورد ارامنه و لزوم بهره گیرى از آنها به عنوان اهرمى در مقابل ترکیه، شوروى، فرانسه و لبنان مذاکره کردیم.

تلفنى با نخست وزیر و وزیر جهاد [سازندگى] و فرمانده سپاه و فرمانده نیروى دریایى و سرهنگ ترابى درباره کارهاى جنگ و دفاع صحبت کردم.

فاطى براى دعوت همراهان مشهدش فعال است و براى دعوت همشیره فاطمه رفت. نزدیک ظهر برنج هایى را که خیس کرده بود، در دیگ خورشت ریختم، خیال کردم

مى خواهد دمپخت درست کند، معلوم شد براى صافى نمک ریخته بود که شور شد.

عصر همراه با پاسداران محافظ و خانواده هاى آنها و دوستان فائزه و فاطى که جمعاً بیش از یکصدوبیست نفر بودیم، با هواپیما به مشهد پرواز کردیم. در فرودگاه مشهد آقاى [واعظ] طبسى با جمعى از مسئولان استقبال کردند. مغرب به سالن تشریفات آستان قدس در صحن مطهر و مسجدگوهرشاد وارد شدیم. مردم ابراز احساسات زیاد کردند. یکبار هم شب به احساسات مردمى که در صحن امام جمع شده بودند و خواهان ملاقات بودند، از بالکن پاسخ دادم.

جمعى از علما و روحانیون به مناسبت حضور من، شب به شام مدعو بودند. در اجتماع آنها پس از شام سخنرانى کوتاهى نمودم. ضمناً برنامه اقامت چهار روز را تنظیم کردند. همراهان را در دو سه نقطه جا دادند.