خاطرات اکبر هاشمی - ۲۱ مرداد ۱۳۶۴

در منزل ماندم. سرماخوردگى دارم و کمى هم تب. فاطى، مهدى، سعید و سارا به جواهرده در شمال رفتند که از آقاى [شیخ حسن] لاهوتى منزلى مانده است. من تنها ماندم. غذایم را از آشپزخانه بیت [امام] مى آورند. کارگران لوله کشى گاز، در خانه کار مى کنند.

پیش از ظهر آقاى [محسن] رفیق دوست آمد. درباره پیشنهاد [فروش] اسلحه تاو، هارپون و اگزوست که از طرف گروهى مرموز - که به نظر مى رسد آمریکایى باشند - مشورت کرد. گفتم مانعى ندارد، وارد مذاکره شود، ولى به احتمال قوى قصد فروش ندارند. باید مواظب بود که کلاه گذارى نکنند.

قبلاً هم از طریق آقاى سلحشور چنین صحنه اى داشتیم و به نتیجه نرسید. هنوز هم دست برنداشته اند. به طور کلى آمریکایى ها از طریق واسطه ها مکرراً چنین اقداماتى کرده اند. شاید براى مشغول کردن ما و شاید براى جلوگیرى از رفتن به سوى اسلحه شرق و شاید براى شناختن نیاز ما و شاید براى حفظ روابط براى آینده و شاید براى ادامه جنگ که خواسته واقعى آنان است، ولى در حد پیروز نشدن ما.

احمدآقا هم آمد و به طور مفصل مذاکرات آقاى [آیت الله] خامنه اى و امام را درباره نخست وزیر آینده گفت و گفت نظر امام این است که تعویض مهندس [میرحسین] موسوى مصلحت نیست و مایلند که این نظرشان گفته شود؛ درست برخلاف نظر آیت الله خامنه اى. پس از مشاوره به این نتیجه رسیدیم که اگر نظر امام این باشد، باید بر همین روال عمل شود، ولى آقاى [آیت الله] خامنه اى اگر اختیار داشته باشند، به هیچ وجه حاضر نیستند که نخست وزیرى ایشان را بپذیرند و مى گویند فقط در صورت حکم امام حاضرند ایشان را معرفى نمایند و در این صورت در کارها دخالت نخواهند کرد و وزرا را هم به میل آقاى موسوى تصویب مى کنند. به هرحال مشکل بزرگى در پیش داریم.

بعضى پیشنهاد مى کنند که شوراى نگهبان تفسیر اصل 12 قانون اساسى در مورد نیاز به معرفى مجدد نخست وزیر پس از انتخابات مجدد رییس جمهور را پس بگیرد.

عصر بیشتر به مطالعه پرداختم. شب آقاى صیاد [شیرازى] آمد و برنامه جدید عملیات سیدکان را گفت. او بیشتر کار را بر دوش سپاه گذاشته است.