خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ فروردین ۱۳۶۴

بعد از نماز و ورزش مختصرى، به مجلس رفتم. مسأله مهمى در گزارش ها نیست. [آقاى خاویر پرز دکوئیار] دبیرکل سازمان ملل متحد که قرار نبود به ایران بیاید، ناگهان اعلام کرده است که مى آید.

اولین جلسه مجلس در سال جدید تشکیل شد. پیش از دستور، درباره ماجراجویى هاى جدید صدام صحبت کردم. بعد از تنفس به دفترم رفتم که آیت الله خامنه اى و صیاد [شیرازى] آمدند.

صیاد زمان و مانور عملیات آینده را شرح داد. از تأخیر در کار انتقاد کردیم، ولى به ناچار پذیرفتیم. آقاى ولایتى تلفنى خواست که ملاقات با دبیرکل سازمان ملل را - که درخواست اوست- بپذیرم و پذیرفتم. چون عراق اعلام کرد که موقتاً شهرها را نمى زند، به توپخانه ها دستور داده شد که دیگر شهرهاى عراق را نزنند. ظهر سلمانى براى اصلاح آمد.

عصر با [آقاى خاویر پرز دکوئیار] دبیرکل سازمان ملل متحد ملاقات کردم و مفصلاً مواضع و نظرات مان را گفتم. فکر مى کنم که ملاقات خوبى بود. به او گفتم که از کیفر متجاوز نمى گذریم و آماده ایم هرگونه اقدام خلاف مقرارت بین المللى را که در پاسخ به جنایات مکرر عراق، به عنوان مقابله به مثل انجام مى دهیم، متوقف کنیم.

تا ساعت هشت شب گزارش ها را در دفترم خواندم و کارها را انجام دادم. احمدآقا و آقاى موسوى اردبیلى، تلفنى درباره نتایج ملاقات توضیح خواستند. آقاى دکتر ولایتى نتیجه مذاکرات هیأت اعزامى به روسیه را شرح داد. آنها قول داده اند که از تحویل موشک هاى دوربرد به بغداد خوددارى کنند. تمایل به توسعه روابط با ما دارند، از عدم برخورد مناسب ما در جریان قطع ارسال اسلحه از سال 1980 به عراق گله داشته اند و بر ختم جنگ اصرار دارند. مناسبات بازرگانى دو کشور هم توسعه خواهد یافت.