خاطرات اکبر هاشمی - ۶ اردیبهشت ۱۳۷۱

در گزارش ها مسایل افغانستان در رأس است. نیروهاى حکمتیار همراه سایر مجاهدین وارد کابل شده اند. در مقابل هم قرار گرفته اند و در بعضى از نقاط درگیر شده اند. با صداى شدید رعد و برق و طوفان تگرک و رگبار، ساعت پنج ونیم صبح بیدار شدم و دیگر نخوابیدم. در دفترم کارها را انجام دادم.

دکتر [محمدعلی] نجفى، [وزیر آموزش و پرورش] آمد و گزارش آمادگى براى اجراى نظام جدید آموزش متوسطه را داد. قرار است امسال حداقل ده در صد از دانش آموزان متوسطه و ظرف چهار سال تمام آنها را با نظام جدید اداره کنیم که پس از آن، همه دانش آموزان باید یک حرفه را آموخته و تصدیق گرفته باشند. نظام جدید، عمدتاً به سوى فنی حرفه اى و مهارت خواهد رفت.

[غلامرضا]آقازاده، [وزیر نفت] آمد و گزارش برنامه بالا بردن تولید و راه اندازى پتروشیمى اراک و مذاکرات و پیش نویس تفاهم نامه با اُوکراینى ها را داد.

عصر دور دوم مذاکرات با رییس جمهور اُوکراین در جهت مذاکرات گذشته به اضافه توضیحات دربارة امکانات اتمى شان و آمادگى براى همکارى در صنعت انرژى هسته اى با ایران براى اهداف صلح آمیز انجام و سپس تفاهم نامه ها امضا شد. با هم به فرودگاه رفتیم. در راه از موشک هاى اتمى شان و برنامه انهدام آنها و خسارت هاى ناشى از حادثه چرنوبیل در اوکراین گفت. بعد از مصاحبه و مراسم بدرقه و خداحافظى، به دفتر مراجعت کردم.

آقای پترس غالى، [دبیرکل سازمان ملل] آمد. توضیحاتى دربارة برنامه سازمان ملل براى ایجاد صلح در نقاط درگیرى افغانستان، میانمار، بوسنى و هرزگوین و سومالى داد. از ما براى حل مشکل افغانستان که به بن بست رسیده اند، استمداد و تقاضاى جلسه خصوصى کرد. سپس دربارة حل مشکل لیبى و آزادى گروگان هاى آلمانى [در لبنان] از من کمک خواست.

مدعى است که غربى ها نمى خواهند نظام لیبى را ساقط کنند و اگر دو نفر [متهمین بمب گذاری در حادثه لاکربی] را تحویل دهد، اتفاقى نخواهد افتاد، به شرط اینکه لیبى دیگر به تروریست ها کمک نکند. گفتم لیبى قاعدتاً به این وعده مطمئن نخواهد شد که باید او را مطمئن کنید؛ گفت که نمى تواند. در مورد آلمانى ها به شرط وعده کمک دبیرکل، قول کمک دادم که او هم وعده داد.

شب با رهبرى جلسه داشتیم. دربارة مسایل افغانستان و اُوکراین و مسافرت من و انتخابات و مسایل جارى فرهنگى و وزارت ارشاد و تبلیغات مذاکره کردیم.