خاطرات اکبر هاشمی - ۳۱ فروردین ۱۳۶۲

صبح زود بچه ها به مدرسه رفتند. فاطى هم به دانشگاه رفت. من هم مطالعه مى کردم و کارهاى مجلس را تا ساعت هشت صبح انجام دادم. سپس براى ملاقات و مذاکره با رییس جمهور به دفتر ایشان رفتم. دو ساعت درباره مسایل متعدد مشورت کردیم؛ اعتراف متهم به شرکت با اطلاع در انفجار نخست وزیرى و عواقب آن، ترکیب جدید شوراى مرکزى حزب جمهورى اسلامى، جنگ، دولت، ارتش، سپاه و....

آقاى خسرو تهرانى  و همکارانش آمدند و از عدم همکارى سپاه در مورد تعقیب توده ای ها با آنها گله داشتند و احتمال مى دادند، اعتراف سران [حزب] توده در مورد کودتا، ممکن است براى این باشد که خودشان را فدا کنند تا مسایل جاسوسى حزب توده و خدمت براى بیگانه تحت الشعاع قرار گیرد.

آقاى دین پرور از آموزش سپاه آمد و گزارش برنامه آموزش را داد. وى از من براى [تدریس] یکى از درس ها کمک خواست که گفتم به طور مرتب فرصت پیدا نمى کنم و به طور مقطعى کمک مى کنم. آقاى [سیدسجاد] حججى نماینده میانه و آقاى [على محمد] بشارتى آمدند؛ درباره اتومبیلى که از آقاى حججى گرفته اند و به آقاى [سیدمحمد] کیاوش [نماینده اهواز] داده اند، مذاکره شد. آقاى [على] معرفى زاده [نماینده خرمشهر] آمد. گزارش سفر خود به کشورهاى عربى را داد و از سفیرمان در کویت گله داشت. آقاى سرهنگ [محمد] سلیمى آمد و درباره خرید اسلحه از چین مشورت کرد؛ موافقت کردم. عصر، جلسه هیأت رییسه [مجلس] داشتیم. سپس براى سپاه درباره آثار جنگ، نوار پرکردم.

خبر رسید که دزفول هدف سه موشک زمین به زمین عراق قرار گرفته و حدود بیست نفر شهید و صد نفر مجروح شده اند.  شب بچه ها در مجلس بودند. اطلاع رسید که سفارت آمریکا در بیروت منفجر شده و عده زیادى کشته شده اند. مى خواهند به هواداران ایران نسبت دهند.