خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ فروردین ۱۳۶۴

تا ساعت هشت صبح در دفتر کارم در مجلس، مطالعه مى کردم و گزارش ها را مى خواندم. آقاى [هادى] فقهى امام جمعه بیرجند آمد؛ کمک هاى جمع آورى شده براى جبهه را آورده بود. معمولاً ائمه جمعه در ملاقات با رؤساى کشور، کمک هاى مردمى را مى آورند. او از دوگانگى روحانیت در بیرجند گله داشت و تعیین نماینده آقاى [واعظ] طبسى را امرى زاید مى دانست.

آقاى [على] شمخانى آمد؛ درباره لبنان، جبهه ها و کارهاى آینده در جبهه، مسایل لبنان، قرارگاه رمضان و... مطالبى گفت و با من مشورت کرد. مسئولان تعاونى هاى کشور آمدند. درباره اهداف تعاونى و ارزش آن براى آنها صحبت کردم.

علامه شیخ [محمد مهدى] شمس الدین نایب رییس مجلس اسلامى اعلاى شیعیان لبنان آمد. او درباره کیفیت طرح مبارزات اسلامى در لبنان مشورت کرد. قرار است که حقوق برحق اکثریت جامعه لبنان - که مسلمانان هستند - پیگیرى شود. او همچنین درباره سفر به فرانسه و واتیکان و برخورد با مسیحیان و فلسطینیان و رییس مجلس لبنان مشورت کرد و کمک خواست و تقاضاى ملاقات با امام را داشت.

با کارمندان مجلس ملاقات داشتم و برایشان صحبت کردم. اعضاى واحد دانشجویى حزب آمدند؛ برایشان مفصلاً صحبت کردم. عصر جلسه هیأت رییسه مجلس تشکیل شد. شب مهمان نخست وزیر بودیم؛ در آنجا درباره حرکات موتورسواران حزب اللهى در خیابان ها و برخورد آنها با افراد بى بندوبار - که این روزها اوج گرفته است - بحث شد. مقرر شد، بدون اینکه انتقاد تندى از آنها شود، از عمل شان جلوگیرى شود؛ زیرا اعلامیه بى امضایى براى دعوت به تظاهرات علیه جنگ پخش شده و شاید لازم باشد که در روز شنبه نیروهاى حزب اللهى هم در خیابان ها باشند. البته آنها معمولاً سالى یک یا چند بار چنین حرکاتى مى کنند و انتظار دارند که مسئولان با بى بندوبارى اخلاقى، برخورد شدیدى کنند. درباره جنگ، رفتار مخالفت آمیز نهضت آزادى و رادیوهاى خارجى هم بحث شد.

دیروقت به خانه آمدم. شوراى نگهبان بر خلاف رویه قبلى، مصوبه مجلس را درباره تمدید شش ماهه مأموریت وزارت صنایع سنگین رد کرده و باعث ناراحتى جریان افراد تندرو شده است. این رأى شوراى نگهبان، سیاسى تلقى شده است.