خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ فروردین ۱۳۶۴

تمام روز در منزل ماندم. بنا براى تعمیر خانه آمده بود. با نخست وزیر تلفنى صحبت کردم که از خروج پزشکان از باختران [= کرمانشاه] ممانعت شود. آقاى [شیخ محمدعلى] موحدى کرمانى امام جمعه باختران دیروز تلفنى اطلاع داد که بعد از جنایت [شلیک] موشک به شهر، هشتاد پزشک از دسترس مردم رفته اند و ناراحت بود که چگونه بعضى افراد در موقع بلا فرار مى کنند. با نخست وزیر درباره دادن ارز براى خرید سلاح و وزراى جدید نیز با هم صحبت کردیم.

آقاى [محمدعلى] نظران هم گفت، تیم خرید اسلحه که قرار بود فانتوم و موشک فونیکس خریدارى کنند، تلفنى اطلاع داده اند که کارها به خوبى پیش مى رود. محسن که از بازدید صنایع نظامى آمده بود، مى گفت که در واحد خمپاره سازى، مواد اولیه کم است. عفت براى زیارت به قم رفت. وصیتنامه هاى شهید مهندس ابوالحسن آل اسحاق را - که در دو سه نوبت نوشته است - خواندم و خیلى مرا تحت تأثیر قرار داد. جوانان ایران رشد معنوى عجیب و دور از انتظارى کرده اند، کلمات شان اصحاب کربلا و بدر و خیبر را تداعى مى کند و ما خیلى عقبیم.

قرار بود که امشب در جبهه ها خبرى باشد. از صیاد جویا شدم که معلوم شد، او در مشهد است. احتمالاً براى توسل به مشهد رفته و همین امشب برمى گردد؛ قابل توجه است. از آقاى [هوشنگ] صدیق [فرمانده نیروى هوایى] موضوع را پرسیدم. او هم در جبهه بود و منتظر.