خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ فروردین ۱۳۷۵

تا عصر در منزل بودم. مهدی و فرشته و فؤاد هم بودند. ظهر حمید لاهوتى، [همسر فائزه] هم آمد. بیشتر بستگان در سفرند و خیلى اطراف مان خلوت است. آقاجلال براى ناهار با آبگوشت دیزى و نان خانگى که خودش در منزل درست کرده بود، میهمانمان کرد. عصر آقاى ورزدار آمد. براى انتقال از سپاه به شهردارى و جبران دو میلیون تومان که دادگاه از او خواسته، درخواست کرد.

به منزل دکتر [حسن] روحانى، براى تسلیت فوت فرزندش رفتیم. مهدی تذکر داد؛ خودش دیشب رفته بود. خیلى ناراحت اند. حق شان هم هست. فرزند هیجده ساله اى را به وضع مشکوکى از دست داده اند و تحقیقات هم تاکنون چیزى را مشخص نکرده. نه قاتل معلوم است و نه انگیزه قتل. گلوله از شقیقه راست وارد شده و از آن طرف بیرون رفته، تنها در خانه بوده، برادرش که نیمه شب رسیده، هنوز جان داشته و دامادشان را که دکتر است، فوراً خبر کرده اند و هنوز نبض داشته و قبل از رسیدن آمبولانس، تمام کرده است. آقاى روحانى با تفصیل، حادثه را توضیح داد. تمام اعضاى خانواده و خواهران و والدین و اخوان جمع بودند؛ دعوتشان کردم که براى رفع وضع گرفته از عزادارى، فردا به سد لتیان بیایند.

با مهدی به لتیان آمدیم. شب بخشى از خانواده مرحوم اخوى هم ملحق شدند. گزارش هایى از وزارت امور خارجه آوردند. دوباره شرایط و روابط مان با آلمان، بعد از صدور حکم بازداشت آقاى [علی] فلاحیان، [وزیر اطلاعات]، رو به تیرگى مى رود و تحلیل این است که روابط، احتمالاً در جهت سیاست آمریکا، با اروپا بد مى شود و پیشنهادهایى داده اند. گزارشى هم از ناراحتی کشور ایرلند به خاطر قطع ورود گوشت شان به ایران، به خاطر مسأله [شیوع بیماری] جنون گاوى بریتانیا، خواندم.